نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم
که از خاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد
بدست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز و پی در پی
دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد.
و خواب خفتگان خفته را آشفته سازد.
بدین سان بشکند در من
سکوت مرگبارم را
سلام.ایام سوگواری امام حسین ع را به پیشگاه امام زمان تسلیت عرض میکنم.قربون شال سیاهت اقا جون
شهادت باقر العلوم ،امام محمد باقر (ع) را به
پیشگاه مقدر امام عصر (ع) و تمامی هموطنان و محبان و شیعیان آن حضرت تسلیت عرض می کنم.
سالروز پیوند ساقی کوثر حضرت علی (ع )و شفیعه روز جزا حضرت زهرا (ع )را به آقا امام زمان وتمام شیعیان جهان تبریک و شاد باش عرض مینمایم.

می نویسم...
برای آقایی که دوشنبه ها و جمعه ها زیاد به خط خطی های نامه ی اعمالم سر می زند می نویسم برای آقایی که من برای او گریه می کنم و او برای من...
چه انتظار عجیبی !
تو بین منتظران هم عزیز من ، چه غریبی !
عجیب تر که چه آسان ، نبودنت شده عادت ...
چه بی خیال نشستیم ، نه کوششی نه وفایی...
عادت کردهایم که بگوییم منتظریم. عادت کردهایم بعد از هر صلواتمان بگوییم: «وَ عَجِّل فَرَجَهُم» یا این که بعد از هر نماز دعاى فرج را بخوانیم. حتى از روى عادت براى سلامتى امام زمان (عج) صلوات نذر مىکنیم. به نبودنش، به نیامدنش، به انتظارمان عادت کردهایم . آنقدر در این آخرالزمان در فتنه غرق شدهایم که یادمان رفته مهدی فاطمه کیست؟ مثل این که اگر پنجشنبهها منتظر نباشیم، یکى از کارهاى روزمرهمان را انجام ندادهایم . یا فکر مىکنیم اگر صبحهاى جمعه در مراسم دعاى ندبه شرکت نکنیم، از دوستانمان عقب ماندهایم . بیاییم با خود فکر کنیم که : آخرین بارى که صبح جمعه بیدار شدیم و از این که «او» نیامده بود، دلمان گرفت؛ کى بود؟
کاش اقبال به دل رو کند وروی تو بینم
در نسیم سحری طره گیسوی تو بینم
چشم آلوده نبیند قمر پاکتر از مه
دیده با اشک بشویم که سر موی تو بینم

هوای رفتن به سر دارم ،
به کجا ؟
نمی دانم !
کاش می شد رفت !
کاش این آرزوی دور ، نزدیک می شد ...
هوای رفتن به سر دارم ،
به کجا ؟
نمی دانم !
کاش می شد رفت !
کاش این آرزوی دور ، نزدیک می شد ...
کوله بارم گر چه خالی است
لیکن چشم به درگاه تو دوخته ام
و بر این آرزوی دور
سالها سوخته ام !
و انتظار چه واژه درد آوری است ،
وقتی زمین در مدار تکرارش به آخر می رسد
و من هنوز اندر خم یک کوچه ام
جمعه های ناتمام ، یکی یکی می آیند
و تو ، ای نازنین من...
هنوز نیامده ای ،
و نمی دانی چه بر سر عاشقت می آید
و چه مرثیه ای بر لبانش ، جاری می شود :
جز کلامی ، گلایه ای ، آهی !
جمعه های ناتمام ! غصه های ناتمام !
و آرزوی آمدنت ، در امتداد لحظه های سنگین
هنوز ...
لبخند را بر لبانم
و امید را در نگاهم
زنده می دارد ...
به امید آن روز ...
می دانم که سر ا پا گناهم ، وجودم ، عملم ، همه پر از گناه است اما یک چیز هست که هنوز امید اصلاح شدن را در من زنده می کند و راه رسیدن من را به تو می دهد و نا امید نمی کند ، مهر تو است که در دلم وجود دارد . مهری که با شیر مادر در اندرون من جای گرفته است و بیرون نمی رود .
ای کاش می شد تا وجودم را از گناه پاک کنم !
ای کاش می شد تا دلم پاک شود و با نوای دلت همدل شود!
ای کاش می شد این انتظار سر اید و صدای نازنینت را بار دیگر بشنوم !
ای کاش می شد صورت ماهت را ببینم !
ای کاش می شد تا دیدارت به تاخیر نیافتد!
ای کاش می شد هرچه زودتر جهان به زیر سیطره عدالت تو قرار گیرد !
و ای کاش تو هم انتظار ما را قبول داشته باشی و در زمره منتظران واقعی ات باشیم!
ای کاش...!
تقدیم به دوست خوبم موید
همه ما از عنیات و توجه ویژه امام زمان به حضرت ابوالفضل العباس را شنیده ایم و این که در مصیبتی که بر جد و عموی بزرگوارشان حضرت ابوالفضل العباس گریه می کنند و انتظار فرج را میکشند.
مصلح بزرگ، حجت خدا و بقیة الله الاعظم، امام زمان (عج) - قائم آل محمد (ص) در بخشى از سخنان زیباى خود درباره عمویش عباس (ع) چنین مىگوید:
«سلام بر ابوالفضل، عباس بن امیرالمؤمنین، هم درد بزرگ برادر كه جانش را فداى او ساخت و از دیروز بهره فردایش را برگزید، آنكه فدایى برادر بود و از او حفاظت كرد و براى رساندن آب به او كوشید و دستانش قطع گشت. خداوند قاتلانش، «یزید بن رقاد» و «حیكم بن طفیل طایى» را لعنت كند...» (1)
امام زمان - عجل الله تعالى فرجه - صفات والاى ریشه دار در عمویش، قمر بنىهاشم حضرت ابوالفضل العباس و مایه افتخار عدنان را چنین بر مىشمارد و مىستاید:
1- همدردى و همگامى حضرت ابوالفضل العباس با برادرش سید الشهداء (ع) در سختترین و دشوارترین شرایط تا آنجا كه این همگامى و همدلى ضرب المثل تاریخ گشت.
2- فرستادن توشه آخرت با تقوا، خویشتندارى حضرت ابوالفضل العباس و یارى امام هدایت و نور.
3- حضرت ابوالفضل العباس و فدا كردن جان خود، برادران و فرزندانش در راه سرور جوانان بهشت، امام حسین (ع).
4- حفاظت حضرت ابوالفضل العباس از برادر مظلومش با خون خود.
5- كوشش حضرت ابوالفضل العباس براى رساندن آب به برادر و اهل بیتش هنگامى كه نیروهاى ستمگر و ظالم مانع از رسیدن قطرهاى آب به خاندان پیامبر (ص) شده بودند
السلام علیک یا ابا صالح المهدی
تا کی در آرزوی تو شب را سحر کنم وز آن حال مرغ سحر را خبر کنم
در پای هر گل که نشینم به یاد تو شور نوا چو بلبل شوریده سر کنم
از کثرت گنه نفسم بی اثر شده با ذکر و یاد تو مگرش با اثر کنم
آخر کجا روم که گیرم سراغ تو ابزار دردها به کدامین بشر کنم

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
کسانی که به خاطر گناهانشان می میرند بیش از کسانی اند که بر اثر رسیدن اجلشان می میرند و آنانکه به سبب احسان کردن عمر طولانی می کنند بیش از کسانی اند که بواسطه عمر طبییعی زندگی می کنند.